Powyższe założenia nie sprawdziły się jednak w praktyce. Utrzymanie wysokiego poziomu edytorskiego wymagało stosowania materiałów (papier, farby drukarskie etc.), które w warunkach ówczesnej gospodarki niedoboru były trudno dostępne, a ponadto „Alfa” nie była wydawnictwem priorytetowym dla wydawcy i otrzymywała ich przydziały na końcu. W rezultacie ukazało się zaledwie 7 numerów: 2 w 1976 r., w 1977, 1978, 1980, 1981 i 1985 r. po jednym.
W przypadku komiksów okazało się, że ilustratorzy książkowi (nawet najlepsi) nie potrafili poradzić sobie ze specyfiką rysunku komiksowego i w rezultacie odstąpiono od rysowania przez nich komiksów. Natomiast cenieni i znani rysownicy komiksowi nie chcieli rysować dla „Alfy”, gdyż zniechęciło ich rzadkie i nieregularne wydawanie numerów magazynu (długotrwałe oczekiwanie na publikację). W rezultacie komiksy w większości rysowali słabsi rysownicy, co odbiło się na jakości tych komiksów.
W przypadku tekstów było podobnie. Dobrzy autorzy nie pisali dla „Alfy”, ponieważ także nie chcieli czekać długo na publikację (teksty zatem pisali gorsi autorzy).