Tam walczył o miejsce w pierwszym składzie między innymi z Giuseppe Signorim oraz Julio Ricardo Cruzem. Latem 2001 roku Belg przeszedł do grającego w Serie C1 Calcio Como. W jego barwach imponował skutecznością – w 38 meczach zdobył 23 gole i po sezonie przeniósł się do drugoligowego Calcio Catania. W zespole „Rossazzurrich” Luis także strzelał wiele bramek, w sezonie 2002/2003 piętnaście, a w sezonie 2003/04 trzynaście. Podczas rozgrywkach 2004/2005 wychowanek Anderlechtu najpierw grał w U.S. Foggia, a później w Venezii. W 2005 roku przeszedł do A.S. Lucchese-Libertas, w 2006 roku podpisał kontrakt z Nuorese Calcio, a 4 lipca 2008 roku odszedł do F.B.C. Derthona.
Kariera reprezentacyjna W reprezentacji Belgii Oliveira zadebiutował w 1992 roku. W 1998 roku Georges Leekens powołał go do 22-osobowej kadry na mistrzostwa świata. Na mundialu tym Belgowie zajęli trzecie miejsce w swojej grupie i odpadli z turnieju, a wychowanek Anderlechtu wystąpił w każdym ze spotkań. Łącznie dla drużyny narodowej Oliveira rozegrał 31 pojedynkach, w których zdobył siedem bramek.
Bibliografia