Jest to nazwa egipskiej harfy o tym kształcie.”
W literaturze anglojęzycznej operator nabla nosi nazwę „del”, źródeł tej nazwy można upatrywać pracy Josiaha Gibbsa i Edwina Wilsona z 1901 rokuGibbs i Wilson, Vector analysis: a text-book for the use of students of mathematics and physics, founded upon the lectures of J. Willard Gibbs by Edwin Bidwell Wilson (1901)., w której pisali: „Ten symboliczny operator ∇ został wprowadzony przez Sir W. R. Hamiltona i jest teraz w powszechnym użyciu. Wydaje się jednak, że nie ma powszechnie rozpoznawalnej dla niego nazwy, choć w związku z częstym występowaniem symbolu, pewna nazwa jest niezbędna w praktyce. W praktyce okazało się, że monosylaba »del« jest na tyle krótka i łatwa do wymówienia, że nawet w skomplikowanych wzorach zawierających po wielokroć ∇ nie występuje żadna niedogodność ze względu na powtarzanie dla mówiącego lub słuchającego. ∇V czyta się po prostu »del V«.”
Zobacz też
nabla – konwencja notacyjna wykorzystująca symbol gradient, dywergencja, rotacja – wektorowe operatory