Był sygnatariuszem aktu unii horodelskiej 1413 rokuStatuta, Prawa Y Constitucie Koronne Łacinskie Y Polskie z Statutow Łaskiego Y Herborta Y Z Constituciy Koronnych Zebrane, Kraków 1600, s. 749.. Wielokrotnie posłował na Węgry (począwszy od 1408 roku), a Luksemburczyk obdarzał go nadaniami na Słowacji (m.in. w 1410 roku zastawem zamku i miasta Śintava i w 1413 roku kilku wsi pod Bratysławą) i nazywał go także swym rycerzem nadwornym. Był sygnatariuszem pokoju mełneńskiego 1422 rokuMaciej Dogiel, Codex Diplomaticus Regni Poloniae Et Magni Ducatus Litvaniae : In Quo Pacta, Foedera, Tractatus Pacis, Mutuae Amicitiae, Subsidiorum, Induciarum, Commerciorum Nec Non Conventiones [...] Aliaque Omnis Generis Publico Nomine Actorum, Et Gestorum Monumenta. T. 4, In Quo Totius Prussiae Res Continentur, Wilno 1764, s. 114.. W 1425 roku Mościc ostatni raz posłował na Węgry.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Mościc ze Stęszewa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.