Kto żyzń w boju nierawnom nie szczadit, S otwagoj k celi kto idiet, Pust' znajet: krow' jego tropu probjet, Wpieriod, druzja, wpieriod, wpieriod, wpieriod.
Po polsku
Ponury las stoi niczym mur dokoła; Stoi, zadumany i czeka. Tylko wicher w piersi jego zawyje czasem: Naprzód przyjaciele, naprzód, naprzód, naprzód.
W głębokich kopalniach metal dzwoni, Z kamienia złoto tryska. Tam więzień młotem o kamień bije, Naprzód przyjaciele, naprzód, naprzód, naprzód.
Wysycha krew w jego złotej piersi, Żelaza rdzawy jęk zamiera. Lecz w głębinach ziemia śpiewa: Naprzód przyjaciele, naprzód, naprzód, naprzód.
Kto życia w boju nierównym nie szczędzi, Z odwagą do celu, kto zmierza, Niechaj wie, że jego krew ślad pozostawi, Naprzód przyjaciele, naprzód, naprzód, naprzód.
Zobacz też Kalinka Katiusza
Linki zewnętrzne W oryginalnym wykonaniu rosyjskim Źródło: sovmusic.ru
Kategoria:Kultura w Rosji Kategoria:Piosenki rosyjskie