Wyspa była zamieszkana od końca neolitu, a liczba mieszkańców zwiększyła się w okresie kultury helladzkiej wraz z rozwojem handlu morskiego. Z uwagi na swoje strategiczne położenie geograficzne – u wejścia do Zatoki Argolidzkiej, przy szlaku do wybrzeży Argolidy i Lakonii – w czasach wojny wyspa służyła jako forteca. Podczas wojny narodowo-wyzwoleńczej w 1821 roku wyspa wykorzystywana była jako baza morska dla floty hydryckiej. Po odzyskaniu niepodległości przez Grecję w 1830 roku wyspa kilkakrotnie przechodziła w posiadanie różnych rodzin hydryckich. Współcześnie wyspa wykorzystywana jest do wypasu owiec.
Podczas gdy w 2001 roku wyspę zamieszkiwały 43 osoby, głównie prawosławni mnisi oraz pasterze owiec, w 2011 wyspa miała 18 mieszkańców.
Latarnia morska Kamienna latarnia morska została wzniesiona na zachodnim brzegu Dokos w 1923 roku. Dane techniczne Wysokość wieży: 9 m Charakterystyka światła: przerywane, co 12 sekund światło czerwone i białe Zasięg nominalny światła białego: 9,7 km Zasięg nominalny światła czerwonego: 6,5 km Zmieniacz dwupozycyjny z dwoma żarówkami zasilany jest energią z czterech paneli słonecznych