Ukończyła siedmioklasową szkołę średnią w Płocku oraz w ramach matury zdała dodatkowy egzamin w tamtejszym gimnazjum męskim. Od 1917 studiowała historię na Uniwersytecie Warszawskim. W 1922 zatrudniła się w Gabinecie Nauk Historycznych Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, gdzie uczestniczyła w pracach zespołu gromadzącego materiały do kontynuacji Bibliografii historii polskiej Ludwika Finkla. Była już wówczas mężatką – w 1920 poślubiła kolegę ze studiów Stanisława Arnolda, znanego później historyka i członka Polskiej Akademii Nauk. W 1926, po przedstawieniu rozprawy Proces polsko-krzyżacki w 1422 roku (przygotowanej pod kierunkiem Marcelego Handelsmana), uzyskała tytuł doktora filozofii.
Od 1933 była związana z biblioteką żoliborskiego oddziału Robotniczego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci. Do współpracy została zaproszona przez kierującego tym oddziałem lekarza i pedagoga Aleksandra Landego. Zainteresowała ją szczególnie działalność Towarzystwa w zakresie wychowania pozaszkolnego i bibliotekarstwa;