Historia W wyniku I wojny światowej w 1918 roku cała Palestyna przeszła pod panowanie Brytyjczyków, którzy w 1922 roku formalnie utworzyli na tym obszarze Mandat Palestyny. Stworzyło to warunki do rozwoju osadnictwa żydowskiego w Palestynie. W latach 20. XX wieku organizacje syjonistyczne wykupiły znaczne grunty w Dolinie Jezreel. W takich okolicznościach w 1923 roku powstał moszaw Kefar Gidon. Został on nazwany na cześć biblijnego bohatera Gedeona, który przebywał w tej okolicyZobacz: Księga Sędziów 7,1: „Wstał więc o świcie Jerubbaal, czyli Gedeon, wraz z całym zgromadzonym ludem i rozbił obóz u źródeł Charod. Obozowisko Madianitów leżało na północ od pagórka More w dolinie.” Tłumaczenie według Biblii Tysiąclecia.. Grupa założycielska składała się z żydowskich imigrantów z Transylwanii, których do alii zachęcił rabin Mosze Szmuel Glasner z miasta Kluż. Byli to zwolennicy syjonizmu religijnego. Żydowski Fundusz Narodowy przekazał obszar o powierzchni 4 tys. hektarów, planując że w nowej osadzie zamieszka 40 rodzin. Początkowo w moszawie osiedliło się 6 rodzin, i każda z nich otrzymała 79 hektarów ziemi. W przeciągu roku w osadzie zamieszkały kolejne rodziny. Pierwsi pionierzy nie posiadali żadnego doświadczenia z rolnictwem, a dodatkową trudnością był brak dostępu do wody.