Rozebrano również most na drodze prowadzącej do Bzina, zabezpieczając się przed nagłym atakiem wroga.
Rosjanie, przybywszy nad Żarnówkę, zatrzymali się. Kawaleria przeprawiła się wpław, piechota zaś, wydobywszy z rzeki bale i deski, ułożyła prowizoryczny most, po którym wszyscy łącznie z artylerią się przeprawili. thumb|220px|Wąchock Klimaszewski wyszedł z Parszowa i umieścił wszystkich strzelców w tylnej straży, aby skutecznie mogli odpierać atak Moskali. Po natarciu nieprzyjaciela wycofano się do pobliskiego lasu. Droga dla Rosjan w kierunku Wąchocka była już wolna.
Mjr Klimaszewski postanowił rozwiązać oddział i złożyć broń. Powstańcy, ze względów bezpieczeństwa, rozchodzili się zazwyczaj kilkuosobowymi grupkami.
Bibliografia Eligiusz Kozłowski, Od Węgrowa do Opatowa 3.02.1863 – 21.02.1864 Wybrane bitwy z Powstania Styczniowego, Wydawnictwo MON, Warszawa 1962 r. S. Kotarski, Opatów w latach 1861-1864, Opatów 1935 r. Tadeusz Manteuffel (red.), Historia Polski, t.II, cz.III, Warszawa 1959 r.
Klimaszewskiego, Bernarda