Właściwy projekt torpedy ciężkiej zarysował się do roku 1960, początkowo oznaczony jako Ex-10, a następnie Mark 48.
Cele rozwojowe nowej torpedy zawierały zasięg 35.000 yardów (32.000 metrów) przy prędkości większej niż 55 węzłów, oraz możliwość ataku do głębokości 2500 stóp (762 metry). O kontrakt w tym względzie rywalizowało wiele przedsiębiorstw, jednakże w 1964 roku kontrakt uzyskał Westinghouse, którego zadaniem było opracowanie torpedy Mk 48 Mod 0. Z uwagi jednak na nękające Westinghouse problemy nowej torpedy, marynarka zdecydowała o rozpoczęciu równoległego programu prowadzonego przez Clevite Corporation w Cleveland, Ohio pod technicznym kierunkiem Naval Ordnance Laboratory. Clevite była pionierem obiecującego „grzebieniowego” filtra naprowadzania akustycznego, o dużej sprawności na wodach płytkich i odporności na zakłócanie. Clevite uzyskała dzięki temu kontrakt na budowę jednostki testowej używającej silnika tłokowego, który opracowała w ramach wcześniejszej rywalizacji z Westingouse. To doprowadziło do produkcji torpedy Mk 48 Mod 1.