thumb|Generał zakonu wśród zakonników OO. Kapucynów z klasztoru w Warszawie (lipiec 1935). Drugi z prawej w środkowym rzędzie br. Symforian Ducki.|240x240px
Symforian Feliks Ducki OFMCap. (ur. 10 maja 1888 w Warszawie, zm. 11 kwietnia 1942 w Auschwitz) – polski katolicki brat zakonny, kapucyn, błogosławiony Kościoła katolickiego. Życiorys Urodził się w rodzinie rzemieślniczej.
27 maja 1888 został ochrzczony w kościele św. Trójcy, otrzymał wtedy imię Feliks. Rodzicami chrzestnymi zostali Tomasz Grzybikowski (lakiernik) i Ludwika Rokicka. Świadkiem był Andrzej Kapczycki (kowal).
W 1908 roku po raz pierwszy spotkał Kapucynów, którzy tymczasowo osiedlili się na Powiślu. Jednak z powodu rozkazu władz musieli oni ponownie opuścić Warszawę. 3 stycznia 1918 roku Feliks Ducki wstąpił do wspólnoty, nazwał siebie długoletnim kandydatem do zakonu. Gdy w tym samym roku Kapucyni odzyskali klasztor przy ul. Miodowej (przejęty przez władze carskie w 1864 roku), zajmował się pomocą w jego organizacji. W czerwcu 1918 roku otrzymał habit probanta i imię zakonne Antonii.
19 maja 1920 roku rozpoczął nowicjat w Nowym Mieście nad Pilicą. Z nieznanych przyczyn otrzymał nowe imię zakonne: Symforian.
20 maja 1921 roku złożył profesję czasową na ręce br.