Jako jeden z nielicznych dowódców powstańczych utrzymał się na Litwie do schyłku zimy 1864. Ostatni bój stoczył 2 stycznia 1864 pod Ibniami. W lutym opuścił Żmudź i udał się do Prus Wschodnich. Zaocznie skazany na karę śmierci przez władze rosyjskie.
Wyjechał do Francji, gdzie był współzałożycielem Towarzystwo Wojskowych Sprzysięgłych. Po 1865 osiadł w Rumunii, gdzie pracował jako inżynier.
Bibliografia Eligiusz Kozłowski, Ignacy Laskowski, w: Polski Słownik Biograficzny, 1971, t. XVI, s. 526-527.
Przypisy
Kategoria:Członkowie władz powstania styczniowego w województwie kowieńskim Kategoria:Członkowie Koła Oficerów Polskich w Petersburgu Kategoria:Pułkownicy powstania styczniowego Kategoria:Dowódcy oddziałów powstania styczniowego Kategoria:Polacy – skazani na karę śmierci w Imperium Rosyjskim Kategoria:Polscy uczestnicy wojny krymskiej 1853–1859 (strona rosyjska) Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Urodzeni w 1833 Kategoria:Wojewódzcy naczelnicy wojenni powstania styczniowego Kategoria:Zmarli w 1871