Po kilku miesiącach inicjatywa upadła, a pozostali posłowie porozumieli się z Wołodymyrem Łytwynem, usuwając przywódcę VU! ze swojego grona.
W konsekwencji ugrupowanie wystartowało samodzielnie w wyborach parlamentarnych w 2006, otrzymując około 7 tys. głosów i z wynikiem 0,02% zajmując ostatnie miejsce wśród 45 list wyborczych.
Wiosną 2007 ugrupowanie VU! zadeklarowało wsparcie działań nowej inicjatywy Jurija Łucenki (ruchu politycznego Ludowa Samoobrona), a następnie przystąpiło do koalicji Nasza Ukraina-Ludowa Samoobrona, stając się w jego ramach partyjną reprezentacją zaplecza byłego ministra. Z listy tego bloku w przedterminowych wyborach mandaty deputowanych VI kadencji uzyskało kilkunastu kandydatów rekomendowanych przez Naprzód, Ukraino!, z czego jedynie nieliczne osoby formalnie należały do tego stronnictwa.
Wiktor Musijaka, pozostający wówczas nadal przewodniczącym ugrupowania, w wyborach nie kandydował. VU! uzyskał pięć mandatów. Kierownictwo partii przejął wkrótce Ołeh Nowikow. W 2010 partia przyjęła nazwę Ludowa Samoobrona, a przewodniczącym został Jurij Łucenko. W 2012 jej przedstawiciele kandydowali do parlamentu z listy Batkiwszczyny, a samoistna działalność Ludowej Samoobrony zanikła.
W 2014 partia czasowo się zaktywizowała, dokonała kolejnej zmiany nazwy, na jej czele stanął wówczas Roman Bezsmertny.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Partie i ugrupowania na Ukrainie