W 1672 wybuchła kolejna wojna z Turcją. Armia Imperium Osmańskiego pod dowództwem sułtana Mehmeda IV w walkach na Ukrainie osiągała początkowo znaczne sukcesy. W kolejnym roku sejm pacyfikacyjny nie tylko nie ratyfikował traktatu buczackiego, ale podjął uchwały o powiększeniu liczebności wojsk zarówno koronnych jak i litewskich. Jesienią 1673 król Michał Korybut Wiśniowiecki przekazał dowodzenie nad wojskami hetmanowi wielkiemu koronnemu Janowi Sobieskiemu, a połączone siły koronno-litewskie 9 listopada stanęły pod Chocimiem. Była wśród nich chorągiew pancerna koronna chorążego koronnego Mikołaja Sieniawskiego. W czasie bitwy liczyła 149 koni.

Żołnierze chorągwi znaleźli się też w kompucie wojsk koronnych z 1683 (200 koni) i wzięli udział w wojnie polsko-tureckiej 1683-1699. Pod Wiedniem chorągiew walczyła w składzie pułku Mikołaja Sieniawskiego.

Po wojewodzie wołyńskim Mikołaju Sieniawskim, z dniem 1 kwietnia 1684, szefostwo przejął starosta żytomierski Prokop Gronowski z etatem 100 koni;