Ludwik Ferdynand Geyer (ur. 6 lub 7 stycznia 1805 w Berlinie, zm. 21 października 1869 w Łodzi) – niemiecki przemysłowiec, jeden z pionierów rozwoju przemysłu włókienniczego w Łodzi i w Polsce, właściciel pierwszej fabryki włókienniczej o napędzie parowym w Królestwie Polskim.
Życiorys Młodość Pochodził z fabrykanckiej rodziny z Saksonii. Był synem Adama Krzysztofa, który był właścicielem fabryki wyrobów bawełnianych w Neugerzdorf pod Löbau, i Charlotty z Tietzów. Ludwik ukończył Akademię Berlińską i rozpoczął pracę zapewne w fabryce ojca.
Rząd Królestwa Polskiego promował Łódź jako ośrodek osadniczy dla tkaczy napływających z Wielkopolski, Śląska, Saksonii i Czech – miejsce rozwoju przemysłu włókienniczego, w związku z perspektywami otwarcia rynku w Rosji. W 1820 roku Łódź została zaliczona do miast fabrycznych, które były obdarzone przywilejami finansowymi i wspierane opieką państwa. Otwierające się możliwości potrafił wykorzystać Ludwik Geyer.