Podczas igrzysk nie zakwalifikował się do finału 400 m stylem dowolnym. Startował także na dystansie 1500 m stylem dowolnym, jednak i ten występ nie okazał się udany.
W 1970 startował w mistrzostwach Europy w Barcelonie i uniwersjadzie w Turynie, gdzie zdobył brązowy medal na 1500 m stylem dowolnym. Przegrał tylko z dwoma Amerykanami, którzy byli poza wszelką konkurencją, ale okazał się najszybszym Europejczykiem, co stanowi o wartości jego medalu.
Władze Federacji Komunikacyjnych Klubów Sportowych Kolejarz, w których był zrzeszony Neptun, przyznali Wojtakajtisowi nagrodę pieniężną za wybitne osiągnięcia sportowe.
W tym samym roku pływak opuścił KP Neptun, aby rozpocząć studia na AWF w Warszawie. W czasie studiów wziął udział w olimpiadzie w Monachium. Podjął rywalizację na dystansie 200, 400 i 1500 metrów stylem dowolnym. Jednak zakończył ją bez większych sukcesów.
Po skończeniu studiów „Kajtek” zaczął trenować kolejne pokolenia pływaków w Śląsku Wrocław. W międzyczasie próbował swych sił w grze w piłkę wodną, trenując z zawodnikami IKS Ślęza Wrocław, a także rozgrywając mecze. Jednak nie zawiódł stargardzian i w roku 1978 wrócił w rodzinne strony. Objął stanowisko trenera i był nim do śmierci.