Po upadku Twierdzy Przemyśl po II oblężeniu Twierdzy od 23 marca 1915 do lutego 1918 przebywał w niewoli rosyjskiej. 1 marca 1918, podczas pobytu w niewoli, został mianowany z dniem 15 maja 1917 na stopień generała pułkownika. Z dniem 1 grudnia 1918 został przeniesiony w stan spoczynku.

Po powrocie z niewoli został oskarżony o zdradę i postawiony przed sądem wojennym. Zarzutem było to, że generał zdecydował się na poddanie Twierdzy Przemyśl Rosjanom. Jednak uniewinniono go po utajnionej rozprawie, bo nie zdołano udowodnić mu winy.

Został pochowany na Cmentarzu Centralnym w Wiedniu.

Przebieg służby 1879–1888 służba liniowa 1888–1893 sztab generalny 1893–1894 służba liniowa 1894–1897 sztab generalny 1897–1898 komendant 3. batalionu 63 Węgierskiego Pułku Piechoty 1898–1899 Biuro Prezydialne c. i k. Ministerstwa Wojny Rzeszy (Präsidialbüro Reichskriegsministerium) 1899–1900 Sztab Generalny 1900–1908 szef Biura Prezydialnego c. i k. Ministerstwa Wojny Rzeszy (Präsidialbüro Reichskriegsministerium) 1908–1910 – komendant 65 Brygady Piechoty 1910–1911 komendant 3 Dywizji Piechoty 1911–1913 komendant 28 Dywizji Piechoty 1913–1915 komendant Twierdzy Przemyśl (Festung Przemysl) 1915–1918 w niewoli rosyjskiej