W ćwierćfinale jego drużyna została wyeliminowana przez późniejszego zwycięzcę, Parmę.
Przez następne lata wraz z Larsem Høghiem, Thomasem Sørensenem, Brianem Nielsenem, Ulrikiem Laursenem czy Torbenem Sangildem stanowił o sile OB. Jako zawodnik tego klubu, w 1996 roku zadebiutował w seniorskiej reprezentacji swojego kraju (zagrał 90 minut w meczu ze Szwecją).
Na wyspie Fionii przebywał do czerwca 1998 roku. Drużyna z miasta założonego ku czci boga Odyna na skutek potężnych problemów finansowych spadła wówczas do drugiej ligi. Po 24-letniego gracza sięgnęło wówczas włoskie Udinese Calcio. We Włoszech szło mu bardzo ciężko. Z powodu kontuzji w swoim pierwszym sezonie zaliczył zaledwie trzy występy ligowe, w drugim - dwadzieścia. Osiągnięcie okazało się wystarczające do znalezienia dla siebie miejsca w duńskiej kadrze na EURO 2000. W finałach imprezy zagrał w dwóch przegranych spotkaniach, zaś jego reprezentacja zakończyła rywalizację już po fazie grupowej, zostając niespodziewanie najgorszą drużyną mistrzostw.