Nadawane stąd sygnały docierały nawet do Chaima Weizmana w Londynie i Nowym Jorku. Przez cały ten czas odbywały się tutaj szkolenia kompanii szturmowych Palmach. W poszukiwaniu skutecznego rozwiązania narastającego konfliktu izraelsko-arabskiego w dniu 29 listopada 1947 roku została przyjęta Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181. Zakładała ona między innymi, że kibuc Gewat miał znaleźć się w granicach nowo utworzonego państwa żydowskiego. Arabowie odrzucili tę rezolucję i dzień później doprowadzili do wybuchu wojny domowej w Mandacie Palestyny, podczas której sparaliżowali żydowską komunikację w prawie całej Galilei. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej (1948–1949) siły żydowskie wysiedliły większość okolicznych arabskich wiosek, umożliwiając dalszy rozwój kibucu Gewat. W 1951 roku doszło do wewnętrznego rozłamu między członkami kibucu. W jego wyniku około 40% lewicowych członków partii politycznej Mapai opuściło kibuc i dołączyło do grupy założycielskiej pobliskiego kibucu Jifat. Podczas wojny Jom Kipur w dniu 6 października 1973 roku na kibuc spadła rakieta, powodując znaczne straty materialne. W 2004 roku kibuc przeszedł przez proces prywatyzacji, zachowując kolektywną organizację instytucji kultury, edukacji i ochrony zdrowia.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Gewat · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.