W wyniku I wojny izraelsko-arabskiej w 1948 roku siły izraelskie wysiedliły i zniszczyły wiele okolicznych wiosek arabskich. Nastąpiła wówczas poprawa sytuacji bezpieczeństwa, co umożliwiło dalszy rozwój kibucu.
Na przestrzeni kolejnych lat w kibucu rozpoczęło działalność kilka firm wykorzystujących okoliczne lasy do produkcji narzędzi i zabawek z drewna. W 1960 roku działalność rozpoczęła fabryka okuć wykonywanych z aluminium, a w 1976 roku kolejna fabryka wykonująca powłoki ochronne z aluminium. W latach 90. XX wieku kibuc przeszedł przez proces prywatyzacji, zachowując kolektywną organizację instytucji kultury, edukacji i ochrony zdrowia. W 1995 roku przy kibucu powstało duże centrum handlowe, będące pierwszym tego typu centrum prowadzonym przez społeczność kibucową.
Nazwa Nazwa kibucu oznacza „dąb”, i odnosi się do licznych dębów porastających okoliczne wzgórza.
Demografia Większość mieszkańców kibucu jest Żydami, jednak nie wszyscy identyfikują się z judaizmem. Tutejsza populacja jest świecka: