W następnym roku wznowił wydaną przez Samuela Dambrowskiego Postyllą chrześciańską, stanowiącą przez długi czas najpoczytniejszy druk na Śląsku i wśród luterańskich Mazurów w Prusach, służącą też, jako podręcznik do nauki języka polskiego.
Interesował się polską pieśnią kościelną. Uczestniczył w przygotowywaniu do druku wydanego w Lipsku w 1728 r. zbioru pt. Kancyonał Toruński to jest pieśni chrześciańskie... Największym osiągnięciem Oloffa było przygotowanie wielkiego dzieła historycznego o hymnologii polskiej. Dzieło to, zatytułowane Polnische Liedergeschichte von polnischen Kirchengesängen und dererselben Dichtern und Übersetzern... (Historia pieśni polskich, o polskich pieśniach kościelnych, ich autorach i tłumaczach...'''), zostało wydane już po śmierci autora w 1744 r. w Gdańsku. Obejmowało całość polskiej pieśni kościelnej: katolickiej, luterańskiej, kalwińskiej i ariańskiej.
Efraim Oloff, podobnie jak jego ojciec, zgromadził bogaty księgozbiór. Składał się on w przeważającej mierze z dzieł teologicznych, w tym licznych poloników. Zbiory te zostały sprzedane po jego śmierci. Jego synem był Efraim Oloff.
Przypisy