W tym celu kotwiczono na stałe na polach naftowych wielkie tankowce (w bezpieczny sposób, za pomocą kilku kotwic) i łączono je rurociągami z platformami. Takie obiekty, które tylko przechowywały ropę i mogły ją przepompować na tankowiec dowozowy (shuttle tanker), nazwano FSO (floating storage and offload – jednostka pływająca do przechowywania i przeładunku). Z czasem na takich jednostkach zaczęto montować urządzenia do wstępnego oczyszczania ropy i gazu oraz podłączać je bezpośrednio do ujęć na dnie (zaopatrzywszy w aparaturę do kontrolowania wydobycia). W ten sposób powstały jednostki FPSO.
Pierwszym FPSO na świecie był należący do koncernu Shell Castellon, który rozpoczął pracę w roku 1977 na złożu o tej samej nazwie zlokalizowanym na Morzu Śródziemnym u wybrzeży Hiszpanii. W roku 2017 działało 178 FPSO, a kolejnych 19 oczekiwało na przeniesienie w nowe lokalizacje. Najwięcej FPSO pracowało na złożach należących do Brazylii (44), Wielkiej Brytanii (17), Angoli i Nigerii (po 14) oraz Chin (13).