W 1978 roku wystartował na mistrzostwach świata w Hochfilzen, gdzie zdobył dwa medale. Najpierw zwyciężył w biegu indywidualnym, wyprzedzając Franka Ullricha i Eberharda Röscha. W sprincie zajął szóste miejsce, natomiast w sztafecie razem z Torem Svendsbergetem, Roarem Nilsenem i Sigleifem Johansenem był drugi. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Ruhpolding wywalczył srebrny medal w sprincie, rozdzielając na podium Franka Ullricha i Włocha Luigiego Weissa.
Kolejny medal wywalczył podczas mistrzostw świata w Mińsku w 1982 roku, wspólnie z Eirikiem Kvalfossem, Kjellem Søbakiem i Rolfem Storsveenem zajmując drugie miejsce w sprincie. Był tam też czwarty w sprincie, przegrywając walkę o podium z Władimirem Alikinem z ZSRR o 5,5 sekundy. Ostatnie podium w zawodach tego cyklu zdobył na mistrzostwach świata w Anterselvie w 1983 roku, gdzie sztafeta Norwegii w składzie: Øivind Nerhagen, Kjell Søbak, Eirik Kvalfoss i Odd Lirhus zajęła trzecią pozycję.