mały|„Badanie korespondencji z teatru działań wojennych przez cenzorów wojskowych”. Imperium Rosyjskie. Ilustracja z czasopisma „Priroda i liudi” (ilustrowanego czasopisma nauki, sztuki i literatury), nr 30, 28 maja 1915 r. Cenzura wojskowa (łac. censere ’osądzać’, ‘militum’ wojsko, armia) – kontrola publikacji, widowisk, audycji radiowych, telewizyjnych oraz całych wydawnictw, poprzez prowadzenie weryfikacji. Dokonywana jest przez wyspecjalizowane organy wojskowe. Ma to na celu niedopuszczenie do ujawnienia wiadomości stanowiących tajemnicę bądź zapobieżenie ich rozpowszechnieniu.
Historia cenzury wojskowej w Polsce Ludowej W „Polsce Ludowej” funkcjonowało równolegle kilka instytucji zajmujących się cenzurą. Obok Głównego Urzędu Kontroli Prasy Publikacji i Widowisk istniał Wydział Cenzury, później Główny Urząd Cenzury ulokowany w strukturach MBP później MSW, który zajmował się kontrolą korespondencji. Majchrzak, „Wojenna” cenzura, „Biuletyn Instytutu Pamięci Narodowej”, 2004, nr 2. Najstarszą ze służb była jednak cenzura wojskowa, której powstanie ściśle związane było z formowaniem w ZSRR komunistycznego Wojska Polskiego na czele z gen. Zygmuntem Berlingiem. 24 czerwca 1944 r. dowódca 1 Armii WP gen. Zygmunt Berling wydał rozkaz o organizacji cenzury prasy.