Równolegle, w kwietniu 1769 roku, gwardia piesza się prawdopodobnie zwiększyła o kompanię grenadierów. Zaraz potem, w 1770 roku, kompania muszkieterów została podzielona na dwie kompanie. Z pierwszej został wydzielony oddział, składający się z 20 muszkieterów pod dowództwem porucznika Von Wittinghoff-Schella, który stacjonował w Lipawie jako tamtejszy garnizon.
Pod panowaniem Piotra Birona. Do 1786 roku znikneła druga kompania muszkieterów, prawdopodobnie znowu połączona z pierwszą. Oddziały z pierwszej kompanii były dalej rozsyłane jako garnizony do różnych miejscowości.
Około 1787 roku korpus huzarów przestał być tak nazywany, a nową nazwą został Leib-Husaren. Rok później jednostka była już rozwiązana a pozostali husarzy zostali przeniesieni do gwardii konnej.
W 1790 roku został powołany major Karl Wilhelm Erich von Driesen. Przystąpił on do reform wojska które skutkowały w powstaniu batalionu gwardii książęcej. Batalion ten składał się z kompanii grenadierów i z kompanii muszkieterów. Korpus artylerii już od tej pory nie widnieje w rejestrach, a artylerzyści z armatami są dołączeni do kompanii muszkieterów i grenadierów z tego batalionu.