Podczas I wojny światowej aktywnie wspierała Czerwony Krzyż. Straciła wówczas zięcia Clementa Freemana-Mitforda, który zginął w 1915 r., najmłodszego syna Patricka, który zginął w 1917 r., oraz córkę Mabell, która zginęła podczas treningu koni przeznaczonych dla armii w 1918 r. W 1920 r. lady Airlie została odznaczona Krzyżem Wielkim Orderu Imperium Brytyjskiego za wojenną służbę w Radzie Pielęgniarek Wojskowych królowej Aleksandry.
Po ślubie swojego najstarszego syna w 1917 r. lady Airlie przeprowadził się do zamku Airlie, gdzie rozpoczęła wydawanie będących w jej posiadaniu listów rodzinnych. Na podstawie pism swojej praprababki Emily (żony lorda Cowpera i lorda Palmerstona) wydała In Whig Society, 1775-1818 (1921) oraz Lady Palmerston and her Times (1922). Wydane w 1933 r. With the Guards We Shall Go opierają się na zapiskach Johna Jocelyna, 5. hrabiego Roden, z czasów wojny krymskiej.
W 1953 r. zmarła królowa Maria Teck. Za służbę na jej dworze lady Airlie otrzymała od królowej Elżbiety II Krzyż Wielki Królewskiego Orderu Wiktoriańskiego. W 1955 r. przeprowadziła się do Londynu i zamieszkała przy Bayswater Road. Zmarła tam w 1956 r.