41 batalion saperów – nieistniejący już samodzielny pododdział wojsk inżynieryjno-saperskich ludowego Wojska Polskiego.
Formowanie Sformowany na podstawie rozkazu Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego nr 58/Org z 15 marca 1945 w Bydgoszczy jako jednostka organiczna 14 Dywizji Piechoty w ramach realizacji planu rozbudowy wojska. Pierwszym dowódcą był mjr Maciej Mołczański (od 8 kwietnia 1945). W skład dowództwa wchodzili: zastępca ds. liniowych por. Andrzej Klockich, sztabem kierował szef sztabu kpt. Andrzej Wierzbicki, kwatermistrzem był por. Teofil Cackowski, zastępcą ds. polityczno-wychowawczych por. Józef Szypnikowski.
Działania, zadania, szkolenie Zasadniczym zadaniem batalionu było rozminowanie i oczyszczanie terenu z min i innych niebezpiecznych materiałów wybuchowych. Batalion rozminowywał terytorium Polski w 1945 w woj. bydgoskim. Działał z tym zadaniem w l. 1946-1948 w powiatach: Siedlce, Łuków, Biała Podlaska, Kozienice, Opatów, Radom, w latach 1949–1956 Wałcz, Szczecinek, Choszczno, Bytów, Kołobrzeg, Białogard, Sławno, Miastko, Nakło, Wyrzysk, Toruń, Inowrocław, Tuchola, Chełmno i Brodnica. W czasie rozminowania w okresie od 1945 do 1948 batalion stracił 8 żołnierzy.