mały|Stanowisko dokumentacyjne "Odsłonięcie u podnóża Góry Hałasa". Dawny kamieniołom piaskowców ordowiku, Kielce mały|250x250px|Stanowisko dokumentacyjne w Kopalni Soli Bochnia. mały|250x250px|Stanowisko dokumentacyjne Kamieniołom Tursko mały|250x250px|Stanowisko dokumentacyjne Groty Nagórzyckie Stanowisko dokumentacyjne – forma ochrony przyrody nieożywionej w Polsce, której podstawą prawną funkcjonowania jest ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. Stanowiska dokumentacyjne powstają w celu ochrony m.in.: formacji geologicznych, odkrywek, nieczynnych wyrobisk (podziemnych i naziemnych), jaskiń z namuliskami i nagromadzeń skamieniałości.
Regulacje prawne Stanowisko dokumentacyjne jako forma ochrony przyrody w polskim systemie prawnym pojawiło się w ustawie z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody (). Zwiększenie ochrony przyrody nieożywionej w Polsce było efektem wieloletnich starań, a za powołaniem nowej formy ochrony przyrody optowali m.in. naukowcy z Zakładu Ochrony Przyrody i Zasobów Naturalnych Polskiej Akademii Nauk. Pierwszym stanowiskiem dokumentacyjnym powołanym na mocy ustawy z 1991 roku było stanowisko Losy w województwie warmińsko-mazurskim utworzone 26 grudnia 1992 rokuGeneralna Dyrekcja Ochrony Środowiska, Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody, 2023 [dostęp 2023-04-10]..