Żywienie Styczeń – maj (okres nieśności)
Granulat, gryt (potłuczone muszle ślimaków), twaróg, „sałatka” z selera, podkiełkowane ziarno.
Luty – lipiec (okres odchowu piskląt)
Ziarno, jajka, twarożek, zielonki (pokrzywa, jarmuż, gwiazdnica itp.), owoce.
Sierpień – grudzień (okres spokoju)
Zielonki, owoce, warzywa, nieco granulatu, mieszanka ziaren, gryt.
Czubatka polska brodata thumb|200px|Kogut srebrzysto-łuskowany Kura pochodzenia polskiego, wyróżnia się dużym bujnym czubem i brodą, które efektownie i elegancko wyglądają u odmian łuskowanych. Do niedawna nazywane były „Kurami Padewskiemi” (niem. Paduaner). Niegdyś wszystkie kury czubate w Europie nazywane były Polskimi, zmieniło w 1869 roku na kongresie hodowców w Dreźnie nazwano je Paduaner (Padewskimi). W Polsce i na całym świecie (z wyjątkiem nielicznych krajów – w tym niemieckojęzycznych) nazywane są Czubatkami polskimi brodatymi, ale często można spotkać się z niepoprawną nazwą Padewska.
Odmiany barwne Występują w kilku odmianach barwnych: czarna biała srebrna czarno łuskowana barwa złota czarno łuskowana złota niebiesko łuskowana wielbłądzia (chamois) jastrzębiata (pręgowana) niebieska wielobarwna (tollbunt) czekoladowa beżowa (khaki) żółta kuropatwiana