7 maja 2008, również po oficjalnej rezygnacji dotychczasowego premiera, został mianowany przez prezydent Mary McAleese nowym taoiseachem. Tego samego dnia jego kandydaturę zatwierdziła niższa izba Oireachtas głosami 88 za do 76 przeciw.
Jednym z pierwszym zadań nowego jego rządu było przeprowadzenie 12 czerwca 2008 referendum w sprawie ratyfikacji traktatu lizbońskiego. Premier i jego gabinet nie zdołali przekonać obywateli do zaakceptowania traktatu (53,4% głosów na „nie”), ściągając na siebie krytykę pozostałych państw UE i powodując poważny kryzys polityczny.
19 stycznia 2011, po rezygnacji Micheála Martina, objął stanowisko ministra spraw zagranicznych, które zajmował do końca kadencji swojego gabinetu. 22 stycznia 2011, w obliczu skutków kryzysu gospodarczego w kraju i słabych notowań społecznych, ustąpił z funkcji lidera Fianna Fáil. W przedterminowych wyborach parlamentarnych w tym samym roku nie ubiegał się o reelekcję, zapowiadając wycofanie się z życia politycznego. 9 marca 2011 urząd premiera objął Enda Kenny, lider zwycięskiego ugrupowania Fine Gael.
Zobacz też Rząd Briana Cowena
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Premierzy Irlandii Kategoria:Członkowie Dáil Éireann Kategoria:Irlandzcy ministrowie finansów Kategoria:Irlandzcy ministrowie zdrowia Kategoria:Irlandzcy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Politycy Fianna Fáil Kategoria:Urodzeni w 1960 Kategoria:Wicepremierzy Irlandii