Syczek cejloński (Otus thilohoffmanni) – gatunek małego ptaka z rodziny puszczykowatych (Strigidae). Występuje endemicznie w południowo-zachodniej części Sri Lanki. Osiąga 17 centymetrów długości. Gatunek ten jest zagrożony wyginięciem. Został naukowo opisany w 2004.
Odkrycie, taksonomia W lutym 1995 lankijski ornitolog Deepal H. Warakagoda w lesie deszczowym w okolicach miejscowości Kitulgala usłyszał i nagrał na taśmie głos przypominający sowę, którego nie potrafił przypisać do żadnego znanego gatunku azjatyckich sów. Głos ten najbardziej przypominał syczka sundajskiego (Otus rufescens). W kolejnych latach badacz słyszał ten głos jeszcze kilka razy, ale nie udawało mu się dostrzec wokalizującego ptaka aż do stycznia 2001, gdy prowadził badania w Rezerwacie leśnym Sinharaja. W lutym tegoż roku Warakagoda powrócił w to miejsce z kolegami i wówczas wykonano wiele doskonałej jakości zdjęć tych sów. Na ich podstawie stwierdzono, że jest to nowy, nieznany nauce gatunek. Przeszukania zbiorów muzealnych w celu odnalezienia ewentualnych przeoczonych okazów zakończyły się niepowodzeniem. Pierwszy naukowy opis gatunku sporządzili Warakagoda i amerykańska ornitolog Pamela C. Rasmussen, a ukazał się on w 2004 na łamach „Bulletin of the British Ornithologists’ Club”.