Okręt wsparcia ogniowego desantu – okręt artyleryjski, zbudowany zwykle na kadłubie okrętu desantowego, przeznaczony do zwalczania sił i środków obrony przeciwdesantowej przeciwnika w rejonie lądowania desantu morskiego.
thumb|LCG(L)4-680
Historia Okręty wsparcia ogniowego desantu przede wszystkim budowano podczas II wojny światowej dla wsparcia wielkich operacji desantowych prowadzonych przez aliantów. Były to między innymi: LCG(L)3 – Landing Craft, Gun (Large) Mk III – produkcji brytyjskiej, na bazie barki desantowej LCT(3), uzbrojone w 1 lub 2 armaty morskie 120 mm i 2–4 działka plot. 20 mm. Wyporność 500 ton. Przebudowano 26 jednostek. LCG(L)4 – Landing Craft, Gun (Large) Mk IV – produkcji brytyjskiej, na bazie barki desantowej LCT(4), uzbrojone w 2 armaty morskie 120 mm i 7 działek plot. 20 mm. Wyporność 570 ton. Przebudowano 10 jednostek. LCG(M)1 – Landing Craft, Gun (Medium) Mk I – produkcji brytyjskiej, specjalnej budowy, uzbrojone w 2 haubicoarmaty 87 mm (25-funtowe) lub armaty przeciwpancerne 76 mm (17-funtowe) i 2 działka plot. 20 mm. Wyporność 380 ton. LCI(G) – produkcji amerykańskiej na bazie barki desantowej LCI(L), uzbrojone w różne warianty działek plot. 40 mm i 20 mm plot. wyrzutni rakiet niekierowanych. Wyporność pełna ok. 387 ton.