Styczeń, za zasługi szczególnie przy powstawaniu siedziby Towarzystwa obdarzony godnością członka honorowego, odszedł ze stanowiska prezesa w 1898 w związku z konfliktem z innymi członkami władz co do przyszłości organizacji; zastąpiony został przez Władysława Turskiego.
Od czerwca 1887, przez prawie 15 lat, zasiadał w Radzie Miejskiej Krakowa. Mandat uzyskał w tzw. Kole I (Kole Inteligencji). Pracował w sekcji gospodarczej i sekcji prawniczej, od 1891 był członkiem komisji "do zachęcania cudzoziemców do zwiedzania miasta Krakowa i jego okolic". Bliska mu była troska o podnoszenie poziomu estetycznego miasta i w listopadzie 1896 został zaproszony przez Stanisława Krzyżanowskiego na spotkanie zasłużonych krakowian w archiwum miejskim, które zaowocowało powstaniem Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa.
W latach 1887–1890 był członkiem Wielkiego Wydziału Kasy Oszczędności Miasta Krakowa za prezydentury Feliksa Szlachtowskiego. Później w tym samym charakterze miał okazję współpracować z prezydentem Krakowa Józefem Friedleinem. Był członkiem Arcybractwa Miłosierdzia i Banku Pobożnego, którym służył pomocą także jako radca Wydziału Prawnego. Analogicznie udzielał się w innej lokalnej instytucji charytatywnej — Towarzystwie Dobroczynności.