Przez kilka lat była związana z kabaretem Stodoła. Brała udział w kilku ważnych przedstawieniach, m.in. O jak mi dobrze w pomarańczowym jest.

Po zakończeniu kariery wokalistki zaangażowała się w działalność organizatorską, jako pilotka występujących na polskich festiwalach gwiazd jazzu (m.in. Beryl Bryden, Sheili Jordan i szwedzkiego saksofonisty Bernta Rosengrena).

Była też menedżerką w klubie Stodoła i zastępcą kierownika Jazz Clubu Akwarium w Warszawie.

Pochowana 27 marca 2008 na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kwatera 49A-VI-13).

Życie prywatne Była młodszą siostrą polskiej wokalistki jazzowej Barbary Martelińskiej i żoną Jerzego Dunin-Kozickiego, perkusisty zespołów Hagaw i Old Timers.

Przypisy

Bibliografia Nekrologi „Gazeta Wyborcza” 22-23 marca 2008 r.

Kategoria:Polskie wokalistki Kategoria:Urodzeni w 1949 Kategoria:Zmarli w 2008 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Kategoria:Ludzie związani z Wołominem Kategoria:Ludzie urodzeni w Wołominie