4 chorągwie pancerne (po 100 koni każda) chorągiew pancerna Bielickiego chorągiew pancerna Grocholskiego chorągiew pancerna Kreuza chorągiew pancerna Mroczka
Na żołdzie cesarza Korpus wziął udział w wojnie polsko-tureckiej 1683–1699, m.in. w walce o ufortyfikowaną wieś Kahnebergerdörfer, w bitwie pod Wiedniem (12 września 1683) i bitwach pod Parkanami (7 i 9 października 1683).
Korpus Lubomirskiego i cała jazda cesarska osłaniały działania oblężnicze w czasie oblężenia Esztergomu na wypadek ewentualnej odsieczy Turków. W listopadzie regimenty korpusu trafiły do kwater zimowych na Spiszu. Przed powrotem do kraju wzięły jeszcze udział w kampaniach węgierskich 1684–1685.
Powrót do kraju Oba regimenty rajtarskie, a także chorągwie pancerne zostały zwinięte i wróciły razem z samym Lubomirskim do kraju jesienią 1685. Jedynie regiment dragoński Kazimierza Königsegga, już z nowym dowódcą, pozostał przy cesarzu do 1700.
Bibliografia Konstanty Górski: Historia jazdy polskiej, Kraków 1894.
Kategoria:Jazda I Rzeczypospolitej