rozwoju zamorskiego w gabinecie Wilsona.
Castle pozostawała na tym stanowisku do 1965, kiedy to stanęła na czele departamentu transportu. Na tym stanowisku doprowadziła do wyposażenia policji w alkomaty w celu zwalczania nietrzeźwych kierowców. Doprowadziła również do przyznania rządowych subsydiów dla nierentownych kolei (Transport Act z 1968). Wprowadziła również obowiązek montowania w samochodach pasów bezpieczeństwa. W 1968 została ministrem zatrudnienia oraz pierwszym sekretarzem stanu (drugą osobą w rządzie po premierze). W 1969 zgłosiła kontrowersyjną propozycję ograniczenia roli związków zawodowych. Castle pozostała na tych stanowiskach do wyborczej porażki laburzystów w 1970.
Po powrocie laburzystów do władzy w 1974 Castle została ministrem służby socjalnej. Podczas referendum dotyczącego członkostwa Wielkiej Brytanii w EWG nawoływała do głosowania na „nie”. Po rezygnacji Wilsona w 1976 nowy premier James Callaghan nie powierzył Castle żadnego stanowiska.