Medal „Za obronę Moskwy” () – radzieckie odznaczenie wojskowe.

Medal „Za obronę Moskwy” został ustanowiony dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z 1 maja 1944 roku dla nagrodzenia obrońców Moskwy podczas II wojny światowej, tego dnia zatwierdzono również regulamin i opis odznaki medalu.

Zasady nadawania Zgodnie z regulaminem Medalem „Za obronę Moskwy” byli nagradzani: wszyscy żołnierze i ochotnicy Armii Czerwonej i wojsk NKWD uczestniczący w obronie Moskwy nie mniej niż przez 1 miesiąc w okresie od 19 października 1941 do 25 stycznia 1942 roku, osoby cywilne uczestniczące w obronie Moskwy w okresie od 19 października 1941 do 25 stycznia 1942 roku, żołnierze i lotnicy jednostek moskiewskiej strefy obrony powietrznej (MPWO) oraz osoby cywilne aktywnie uczestniczące w obronie od nalotów w okresie od 22 lipca 1941 do 25 stycznia 1942 roku, wojskowi i osoby cywilne z miasta Moskwy i obwodu moskiewskiego aktywnie uczestniczące w przygotowaniu obrony i umocnień na kolejnych rubieżach.

Medal otrzymywali także partyzanci z obwodu moskiewskiego oraz aktywni uczestnicy obrony Tuły.

Pierwszy medal 20 lipca 1944 roku otrzymał Józef Stalin.