Zespół bywa dzielony na dwa typy: typ A (zależne od IgE) – objawy zwykle w ciągu pierwszych 20–30 minut zabiegu; typowo świąd, pokrzywka, duszność (skurcz oskrzeli), nieżyt nosa, spadek ciśnienia tętniczego, wymioty typ B (zależne od układu dopełniacza) – objawy występujące później, o mniejszym nasileniu; typowo ból w klatce piersiowej lub pleców, ból brzucha
Powikłania dializy otrzewnowej zostały opisane w osobnym artykule, należą do nich:
Powikłania infekcyjne zapalenie otrzewnej odczyn miejscowy (ból, zaczerwienienie, ucisk, wysięk) Powikłania nieinfekcyjne zablokowanie przepływu przez cewnik (przez skrzeplinę, przemieszczenie cewnika) przepukliny (najczęściej w miejscu blizny pooperacyjnej, pępkowa, pachwinowa) wyciek z systemu (najczęściej w okolicach cewnika) stwardniające zapalenie otrzewnej (ang. encapsulating peritoneal sclerosis)
Substancje podlegające dializie Skuteczność dializoterapii w oczyszczaniu krwi jest odmienna dla różnych substancji. Substancje skutecznie usuwane podczas dializy charakteryzują się niską masą cząsteczkową, dobrą rozpuszczalnością w wodzie i słabym wiązaniem z białkami. Dodatkowo efektywność dializy jest wyższa dla substancji o małej objętości dystrybucji.