Po 13 grudnia 1981 A. Oryński pozostał jedynym, oprócz Leszka Wierzejskiego, członkiem redakcji „Semafora”, który uniknął internowania. 14 grudnia 1981 obaj podjęli decyzję o wydawaniu niezależnego pisma pod nazwą „Wiadomości Bieżące” (zwane dalej „WB”). Następnego dnia sporządzili informacje o miejscu pobytu i losach internowanych oraz represjach, przepisując je przez kalkę na maszynach do pisania i roznosząc po kościołach, a także wykładając w innych miejscach. W ciągu miesiąca dołączyła do nich Barbara Sarapuk, która zorganizowała druk i kolportaż.
Oryński był autorem wielu tekstów zamieszczonych w „WB”, redagował także większość tekstów dostarczanych do redakcji. W krótkim czasie „WB” stały się jednym z najpopularniejszych pism niezależnych na Dolnym Śląsku. 7 grudnia 1982, po zredagowaniu 64 numerów, Sarapuk, Oryński i Wierzejski) zostali aresztowani. „WB” wychodziły jednak nadal, redagowane – do czasu uformowania się nowej redakcji – przez żonę Oryńskiego – Annę, członków jej rodziny i inne osoby. Przez 6 miesięcy, tj. do końca procesu „WB”, Oryński przebywał w areszcie śledczym, z którego został wypuszczony 27 maja 1983. Otrzymał najwyższy wyrok spośród 12 osób oskarżonych w sprawie „WB” – 2 lata pozbawienia wolności w zawieszeniu na 3 lata oraz 80 tys. grzywny.