Herb Armenii – pięciopolowa tarcza podtrzymywana przez lwa i orła, starożytne symbole królestwa Urartu. Na tarczy sercowej znajduje się góra Ararat z arką Noego, symbol narodu ormiańskiego.
W poszczególnych polach umieszczone są herby historycznych królestw armeńskich (kolejność heraldyczna):
prawe górne – w czerwonym polu złoty idący lew trzymający krzyż, herb Bagratunian (Bagratydzi, Bagratydów), którzy rządzili Armenią aż do mongolskich najazdów w IX wieku. lewe górne – w błękitnym polu złoty dwugłowy orzeł, Arszakunian, herb Arsacydów, z której pochodził król Tiridates III, który został w 301 ochrzczony przez świętego Grzegorza Oświeciciela, czyniąc Armenię pierwszym państwem chrześcijańskim na świecie. prawe dolne – w błękitnym polu dwa złote orły frontem do siebie – herb Artaszezjan Artaxiadów, z której pochodził król Tigranes II (I wiek p.n.e.). lewe dolne – w polu czerwonym kroczący złoty koronowany lew z krzyżem – herb Rubinian Rubenidów, którzy rządzili Królestwem Małej Armenii (Cylicja) aż do jego upadku w XIV wieku.
Skierowany pionowo w górę miecz przecinający łańcuchy symbolizujące wielowiekową niewolę narodu ormiańskiego świadczy o gotowości do walki w obronie wolności, zaś kłosy zboża i gałązka oliwna symbolizują bogactwo kraju.