Zjednoczone Królestwo jest monarchią dziedziczną. Teoretycznie w rękach królewskich spoczywa pełnia władzy ustawodawczej i wykonawczej. Należy jednak pamiętać, że zgodnie z uznaną maksymą król panuje, ale nie rządzi („rex regnat, sed non gubernat”), władza ta została ograniczona na rzecz Parlamentu, Premiera i Gabinetu. Mimo tych ograniczeń Panujący nadal posiada dość znaczne uprawnienia, z których korzysta co do zasady wyłącznie na wniosek Premiera. Należą do nich: zwierzchnictwo i naczelne dowództwo nad siłami zbrojnymi; prawo wypowiadania wojny i zawierania pokoju; zwoływanie i rozwiązywanie Parlamentu, zwoływanie go na sesje i zamykanie ich; zatwierdzanie ustaw (teoretycznie możliwe jest ich zawetowanie, jednak uprawnienie to nie jest używane od kilku stuleci; ostatni raz monarcha użył tej prerogatywy ); prawo łaski; mianowanie oficerów wojskowych; mianowanie wszystkich wyższych urzędników państwowych (w tym Premiera i członków rządu); wydawanie paszportów; przyjmowanie zagranicznych dyplomatów oraz mianowanie brytyjskich ambasadorów w innych krajach.
Jeśli monarcha uzna, że dobro państwa tego wymaga, może wykonywać swoje uprawnienia w pełni samodzielnie (ang.