Etymologia Ptilocercus: ptilon „pióro”; κερκος kerkos „ogon”. lowii: Sir Hugh Brooke Low (1824-1905), brytyjski administrator kolonialny, przyrodnik, sekretarz kolonialny na Labuan w latach 1848–1850, rezydent Perak, na Malajach w latach 1877–1889. continentis: nowołac. continentalis „kontynentalny, z kontynentu, ze stałego lądu”, od łac. continens, continentis „stały ląd, kontynent”, od continere „trzymać się razem”.
Zasięg występowania Ogonopiór uszaty występuje w zależności od podgatunku: P. lowii lowii – Borneo i przybrzeżna wyspa Labuan. P. lowii continentis – Półwysep Malajski (od skrajnej południowej Tajlandii do jego południowej końcówki).
Populacje które nie można przypisać do konkretnego podgatunku występują również na Serasan (Wyspy Natuna), Sumatrze i kilku powiązanych wyspach, takich jak Pini i Tanahbala (Wyspy Batu), Siberut (Wyspy Mentawai), Kundur (Wyspy Riau), Lingga i Bangka.