Gnu pręgowane, gnu zambijskie (Connochaetes taurinus) – gatunek kopytnego ssaka z podrodziny antylop (Antilopinae) w obrębie rodziny wołowatych. Żyje w dużych stadach, najczęściej wraz z zebrami, gazelami i żyrafami zamieszkują południową i wschodnią Afrykę. W poszukiwaniu pokarmu odbywają długie wędrówki, w czasie których pokonują wiele przeszkód, np. głębokie rzeki.
Systematyka Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1823 roku brytyjski odkrywca, przyrodnik, podróżnik, artysta i pisarz William John Burchell, umieszczając nowo opisany takson w rodzaju Antilope i nadając mu epitet gatunkowy taurina. Miejsce typowe to według oryginalnego opisu to „źródło Kosi” (), ograniczone przez Austina Robertsa w 1951 roku do gór Makuba, w Rezerwacie Specjalnym Henningvlei, pomiędzy rzekami Kuruman i Molopo, w Prowincji Przylądkowej Północnej, w Południowej Afryce. Holotyp to zamontowana skóra dorosłej samicy (sygnatura BMNH:Mamm:138b) ze zbiorów Muzeum Historii Naturalnej w Londynie.
Autorzy All the Mammals of the World rozpoznają cztery podgatunki. Podstawowe dane taksonomiczne podgatunków (oprócz nominatywnego) przedstawia poniższa tabelka: