Ostatecznie został płatnym agentem ambasady rosyjskiej, ściśle współpracując z przedstawicielami dyplomatycznymi Rosji – Nikołajem Repninem i Otto Magnusem von Stackelbergiem, za co 1 września 1790 roku został skazany przez Sejm Czteroletni na wygnanie i pozbawienie wszystkich tytułów. Wyrok został uchylony 13 maja 1793 roku przez konfederację targowicką. W 1777 roku został wolnomularzem stopnia Chevalier de l'Orient et du Bouclier d'Or w loży Parfait Silence.
Ordery i odznaczenia Order Orła Białego (1763). W 1790 został mu odebrany. Order Świętego Stanisława (1773). W 1790 został mu odebrany.
Zobacz też Most Ponińskiego
Przypisy
Kategoria:Członkowie delegacji sejmu nadzwyczajnego (1767–1768) do pertraktowania z posłem rosyjskim Kategoria:Członkowie dworu Augusta III Sasa Kategoria:Członkowie dworu Stanisława Augusta Poniatowskiego Kategoria:Członkowie Komisji Rozdawniczych Koronnej i Litewskiej Kategoria:Członkowie konfederacji Andrzeja Mokronowskiego 1776 Kategoria:Członkowie konfederacji Sejmu Czteroletniego Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej Kategoria:Elektorzy Stanisława Augusta Poniatowskiego Kategoria:Elektorzy władców Polski (województwo poznańskie) Kategoria:Kawalerowie maltańscy (I Rzeczpospolita) Kategoria:Komisarze Komisji Wojskowej Koronnej (stan rycerski) Kategoria:Konsyliarze