Justyna Moszczeńska z Raczyńskich Była dziedziczką sławy najprzedniejszych wielkopolskich domów córką Franciszka Raczyńskiego herbu Nałęcz i Komornikównej Kujawskiej Marianny z Lubrańca Dębskiej herbu Godziemba. W 1728 mając 17 lat oddała rękę Stefanowi Moszczeńskiemu, który był synem Aleksandra herbu Nałęcz i Teresy z Cieleckich herbu Zaręba. Stefan Moszczyński był dziedzicem Ćmachowa, Lip, Czesławic i Białośliwia w poznańskim. W 1769 został Kasztelanem santockim, kasztelanowa santocka jako wdowa opuściła Wielkopolskę i osiadła w dobrach Przyłęckich odziedziczonych po swoim dziadku Janie z Lubrańca Dębskich. Frontem na południe wybudowała własnym kosztem kościół pod ołtarzem kaplicy św. Franciszka Ksawerego grób dla siebie jako wdowy i dla plebanów zastrzegła. Fundatorka do wielkiego ołtarza zamówiła obraz św. Jana pędzla sławnego wówczas Czechowicza Szymona. Justyna z Raczyńskich Moszczeńska była osobą długowieczną i do ostatnich dni niezwykle aktywną. Cytowana kronika – album informuje, że leciwa już dama odbyła pielgrzymkę do Rzymu, podczas której uzyskała przywileje dla kościoła. Lecz religijność i ogromna dbałość o funkcje nie odsunęła jej spraw ojczyzny. Czytamy dalej w kronice parafii. W tym czasie była wojna Tadeusza Kościuszki pod Szczekocinami.