10. Otto Friedrich, urodzony w Napratach w 1656 roku, zmarły w Kwidzynie w 1728 roku, syn Georga Heinricha; spędził dzieciństwo w okolicach Barczewa i w Kwidzynie, uczęszczał w latach 1666–1675 do gimnazjum jezuickiego w Reszlu, a w wieku 17 lat wziął udział w wyprawie polskiego pułkownika Meglina do Włoch i na Maltę. Zraniony w potyczce z piratami, zwiedził Cypr, Palestynę i Egipt i wrócił przez Francję po ośmiu latach do kraju. Przez 2 lata przebywał na dworze berlińskim, w latach 1682–1683 dowodził wyprawą morską z udziałem 2 fregat na wybrzeże Gwinei i Angoli, biorąc w posiadanie Brandenburgii wioskę Acoda na Złotym Wybrzeżu. Za swoje zasługi otrzymał po śmierć ojca urząd starosty Kwidzyna i Prabut. Wziął udział w wyprawie Wenecjan przeciw Turkom na Peloponezie. Po powrocie mianowany pułkownikiem mieszkał przeważnie w Nowej Wiosce i poświęcił się zagospodarowaniu swoich dóbr i życiu rodzinnemu. Trzykrotnie żonaty, pozostawił 18 dzieci. Zmarł w Kwidzynie 30 stycznia 1728 roku, pochowany w kaplicy katedralnej wraz ze swymi trzema żonami. Opublikował w 1694 roku w Kwidzynie utwór poetycki „Orientaliche Beschreibung” oraz opis podróży po Gwinei;