Hincks z czasem stał się jedną z głównych postaci ruchu reformistycznego. W latach 1842–1843 i 1848-1951 dwukrotnie zasiadał w rządzie jako minister finansów. Od 28 października 1851 do 11 września 1854 sprawował funkcje premiera tytularnego Prowincji Kanady. W swej politycznej działalności dążył do wprowadzenia i ugruntowania rządów przedstawicielskich, wprowadzenia proporcjonalnego systemu wyborczego oraz wzmocnienie suwerenności Kanady. Zawsze też był ostrym krytykiem wszelkich tendencji aneksyjnych w USA. Największymi dokonaniami jako premiera był jego udział w przygotowaniach do budowy linii kolejowej Grand Trunk oraz udział w negocjacjach traktatu o wolnym handlu pomiędzy Brytyjską Ameryką Północną a USA.
Ustąpienie z rządu w 1854 związane było z konfliktem, który podzielił go z dawnym współpracownikiem, Robertem Baldwinem. Konflikt ten rozgrywał się na gruncie religijnym w stosunkach pomiędzy katolikami i protestantami. Ostatecznie Hinks opuścił partię liberalną i wziął udział w formowaniu innej partii umiarkowanych reformistów Partia Liberalno-Konserwatywna Kanady. Niedługo jednak później postanowił opuścić Kanadę, akceptując brytyjską ofertę pracy w służbie kolonialnej. W latach 1855–1862 sprawował funkcję gubernatora Barbados i w latach 1862–1869 Gujany Brytyjskiej.