W czerwcu 1936 został zaangażowany przez Towarzystwo Naftowe "Galicja" jako geolog. Został skierowany do prac geologiczno-kartograficznych, prowadzonych w Karpatach fliszowych pod kątem poszukiwań złóż ropy naftowej. Pracował tam pod kierunkiem dr Bolesława Bujalskiego. Wyniki m.in. jego prac umożliwiły odkrycie nowego złoża typu Borysławia w karpackich fałdach wgłębnych. Będąc w kontakcie z Uniwersytetem Jana Kazimierza i Politechniką Lwowską kontynuował także badania naukowe. Ich wynikiem była praca Budowa geologiczna Karpat brzeżnych na południowy wschód od Rzeszowa, na podstawie której uzyskał stopień doktora geologii i petrografii.
Po wybuchu wojny został przeniesiony ze Lwowa do Borysławia jako starszy geolog trustu Ukrnieftiedobycza. Nadzorował wówczas wiercenia geologiczne trustu. Opracował też geologię złóż ropy naftowej Strzelbice i Tyrowa Solna. Podczas okupacji niemieckiej został przeniesiony do firmy Karpathenöl, do Wańkowej, gdzie pracował do lipca 1944. Prowadził wówczas wiercenia w rejonie Leska i Ustrzyk Dolnych.
W latach 1943–1944 należał do Armii Krajowej. Przyczynił się m.in. w lipcu 1944 do uratowania od wymordowania przez UPA polskich pracowników kopalni ropy naftowej w Wańkowej.