Koropiec (ukr. Коропець, Koropeć) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie w rejonie czortkowskim obwodu tarnopolskiego. Siedziba hromady Koropiec.
Historia Koropiec (Kropiec) był głównym miastem osobnego powiatu (), który początkowo był stawiany na równi obok powiatów halickiego i trembowelskiegoPrzemysław Dąbkowski: Zaginione księgi sądowe województwa ruskiego i bełskiego. Lwów, 1921, s. 66..
W 1427 wzmiankowano, że Koropiec posiada prawa magdeburskie oraz że król Władysław Jagiełło uposażył istniejący już wcześniej kościół parafialnyKurzej, s. 115–117.. Do połowy XV wieku Koropiec należał do dóbr królewskich. W 1453 właścicielem miasta był Michał Buczacki.
Fedor Lubartowicz m.in. posiadał też zamek w Koropcu (zdaniem Łeontija Wojtowycza, chodzi o Koropiec na brzegu Dniestra)Łewko Wojtowycz: Żydacziwske kniaziwstwo (1393-1442), s. 116. . Fedor Lubartowicz zdaniem Zygmunta Radzimińskiego miał m.in. syna Andruszka (zm. ok. 1438), księcia na Koropcu, s. 117. . Przez pewien czas Koropiec był własnością Zofii z Mieleckich, żony Jana Karola Chodkiewicza.
W 1607 został zniszczony przez Tatarów. W 1615 wieś była już własnością Stefana Potockiego, wojewody bracławskiego. Dziedziczona w rodzinie Potockich przez dwa stulecia.