Sam termin pojawił się w obszarze sztuki amerykańskiej na początku lat 60., na przestrzeni kilkudziesięciu lat jego istnienia wielokrotnie przesuwało się jego znaczenie. Początkowo posługiwano się nim do opisu zjawisk artystycznych wykraczających poza modernistyczną estetykę, będących odpowiednikiem europejskiej awangardy początku wieku, a z drugiej strony stanowiących końcówkę awangardy międzynarodowej. W znaczeniu tym europejscy komentatorzy używali terminu neoawangarda. Postmodernizm szybko stał się hasłem antymodernistycznej rewolty, choć skierowany był nie tyle przeciw modernistycznej sztuce, co przeciwko jej instytucjonalizacji przez muzea i akademie. Amerykański postmodernizm lat 60. postulował powrót do zaangażowania politycznego, czy społecznego, zarzuconego przez zinstytucjonalizowaną awangardę. Przejawiał – tak jak awangarda początków wieku – technologiczny optymizm;